Arkadaşlık ve dostluk

Hayat bazen in­sa­na o kadar ağır ge­li­yor ki ne ya­pa­ca­ğı­nı bi­le­mez hale ge­ti­ri­yor ki­şi­yi. Emi­nim her­kes ya­şa­mış­tır bu du­ru­mu. Ken­di­miz­le çe­liş­ti­ği­miz za­man­lar geldi hiç yok yere boşu bo­şu­na ef­kar­lan­dı­ğı­mız gün­ler oldu. İşte o anda ya­nı­nız­da ol­ma­sı­nı is­te­di­ği­niz ki­şi­ler­dir dost­la­rı­mız.

Ha­ya­tın bize sun­du­ğu en büyük süp­riz­dir bence Dost.. Çünkü böyle tam dibe vur­du­ğun an­lar­da artık her­şey bitti de­di­ğin anda uza­tır sana elini. Alır ve çeker seni her şeyin her­ke­sin ara­sın­dan. Bu dost­luk­lar­da yeni ta­nı­dı­ğın çok daha kıy­met­li­dir sa­nı­rım. Bi­lin­dik va­ro­luş­la­rı önem­li­dir el­bet­te ama yıl­lar iler­le­dik­çe insan ol­gun­laş­tık­ça o zaman ger­çek­ten se­çi­ci dav­ra­nı­yor. Bü­yü­dük­çe daha çok dü­şün­me­ye, öğ­ren­dik­çe daha özen­li seç­me­ye baş­lar insan ya­kı­nın­da­ki­le­ri. Ne çocuk ace­mi­li­ği kal­mış­tır artık, ne genç­li­ğin körpe he­ye­ca­nı. Artık ka­zan­mış olur insan ger­çek dost­lu­ğun an­la­mı­nı, ma­na­sı­nı.. İşte bu yüz­den di­yo­rum ye­ni­ler daha özel­dir ha­ya­tı­mız­da.

Dost­luk bir oyun­cak ol­say­dı, bir müzik ku­tu­su olur­du. Al­tın­da­ki anah­ta­rı kur­du­ğun­da eski, ta­nı­dık bir me­lo­diy­le kar­şı­lar­dı biz­le­ri. Ve belki de bir ba­le­rin dö­ner­di için­de. Ay­na­da­ki ak­si­ne bakan dal­gın bir ba­le­rin usul­ca de­ve­ran eder­di, öy­le­si­ne na­ze­nin.

Ar­ka­daş, dost, her şey­den önce, ki­şi­nin ger­çek an­lam­da gü­ve­ne­bi­le­ce­ği insan' dır. Maddi çıkar bek­len­ti­le­ri, sos­yal ko­num­lar, ya da si­ya­si ko­num­lar­la il­gi­li bek­len­ti­ler de de­ğil­dir, ger­çek ar­ka­daş­lı­ğı dost­lu­ğu oluş­tu­ran temel. Bu ne­den­le, okul Ar­ka­daş­lı­ğı'nı, ma­hal­le Ar­ka­daş­lı­ğı'nı, ya­zım­da konu et­ti­ğim "ger­çek ar­ka­daş­lık", ile ka­rış­tır­ma­mak ge­re­kir. Okul'dan ar­ka­daş'dır, ma­hal­le'den ar­ka­daş'dır, de­ni­len tip ar­ka­daş­lık­lar,as­lın­da ger­çek an­lam­da ar­ka­daş­lık de­ğil­dir... Olsa olsa bu tip in­san­lar için, "ta­nı­dı­ğım­dır" demek daha doğru gelir bana.

Kim­lik­ler fark­lı, ka­rak­ter­ler ren­ga­renk…Ahlak ve se­ci­ye­ler her­kes­te fark­lı bi­çim­ler­de or­ta­ya çıkar ve huy­lar fark­lı şe­kil­ler­de be­de­ne yan­sır. İki sa­mi­mi ve ger­çek ar­ka­daş, iki göv­de­de ya­şa­yan bir ruh gi­bi­dir. Ha­ki­ki dost olan ar­ka­daş­lar, iki ruhta ya­şa­yan bir gövde gi­bi­dir. Dün­ya­da her­ke­sin do­ya­cak kadar yi­ye­ce­ği ve içe­ce­ği var­dır. Unu­tul­ma­sın, hiç kimse aç ve susuz kal­maz. De­ni­zin di­bin­de­ki ba­lı­ğın rız­kı­nı veren Allah kul­la­rı­nın da rız­kı­nı verir.

Ger­çek yok­sul olan in­san­lar ise ar­ka­daş­sız kalan ki­şi­ler­dir.Dün­ya­nın bütün zen­gin­lik­le­ri­ne sahip olan ar­ka­daş­sız in­san­lar, dün­ya­nın en büyük yok­sul­la­rı­dır. İnsa­nın bir ömür boyu be­ra­ber hayat sür­dür­dü­ğü ve be­ra­ber yaş­lan­dı­ğı eşi, ger­çek ar­ka­da­şı­dır. Bazen de ken­di­si­nin hiz­me­tin­de uzun yıl­lar ka­la­bi­len bir hay­va­nı dahi, sa­mi­mi­yet­siz ar­ka­daş­tan daha çok ar­ka­daş­tır.

Her­ke­sin as­lın­da sa­yı­la­ma­ya­cak kadar çok mik­tar­da ar­ka­da­şı var­dır. Ancak dos­tu­nu basit şey­le­re sat­ma­yan, ha­ki­ki ar­ka­daş bul­mak hemen hemen yok­tur.

Ar­ka­daş edi­nir­ken acele et­me­ye gerek yok­tur. Çünkü yarın de­ğiş­tir­mek zo­run­da ka­la­bi­lir­sin. Sık sık de­ğiş­ti­ri­len ar­ka­daş­lar­dan za­rar­dan başka bir şey gö­re­mez­sin. Kim­ler­le ar­ka­daş­lık yap­tı­ğı­mız önem­li­dir. Her­kes ar­ka­da­şı­nın dini üzere ola­cak­sa, kim­ler­le ar­ka­daş­lık yap­tı­ğı­mı­zın mu­ha­se­be­si­ni mü­kem­mel yap­ma­lı­yız.

Ar­ka­daş­lık ve dost­luk, aynı kav­ram­mış gibi gö­rün­se­ler de as­lın­da fark­lı­dır­lar. Basit bir söy­lem­le; ar­ka­daş­lı­ğın pe­kiş­miş, kop­maz­lık ka­zan­mış bi­çi­mi­ne dost­luk de­ne­bi­lir. Bun­dan an­la­şı­lı­yor ki; gün­lük ha­yat­ta ar­ka­daş bul­mak, ar­ka­daş edin­mek kolay; dost bul­mak, dost edin­mek, o kadar da kolay de­ğil­dir. Demek ki dost­luk; çi­le­li ve zah­met­li hatta biraz da me­şak­kat­li bir kav­ram…