İdeolojik değil, empati yoluyla siyaset yapıyoruz

Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Şanlıurfa Kadın Kolları Başkanı Emine Gizem Çetiner, kadınların siyaset hayatındaki yerine dair önemli açıklamalarda bulundu. Başkan Çetiner, özellikle yaşadığı bölge de ve şehirde kadınların çocuk yaşta anne ve abla olmalarından dolayı ciddi sorunlar yaşadığını belirtti. Zor bir coğrafyaya doğduk” diyen başkan Çetiner, “ Burada kadın bir şekilde hem ana hem bir kız kardeş. Ama bunları çok küçük yaşlardan almak durumunda kalıyoruz. Psikolojide ebeveynleşmiş çocuk tabiri vardır. Burada çok çocuklu bir ailenin çocuklarının ferdiyiz bizlerde. Mesela ben çok küçük yaşlarda 11 yaşında iken kendi sınıf arkadaşının okuldan alındığını gördüğümde ya da arkadaşımın mevsimlik işçi olarak tarlaya gittiğini gördüğümde, ya da her hangi bir şekilde sokağa çıktığında “yanına abisini verin” cümlesini duyduğumda içimde bir kavga olduğunu hissettim. Çocuklar taklit yolu ile öğrenirler. Büyüklerinden ne görürlerse onu yaparlar. Bende tam tersi oldu. Hep sorgulamam gerektiğini öğrendim. Çünkü Sokrates’inde dediği gibi sorgulanmamış bir hayatın yaşanmaya değmeyeceğini düşünüyorum. Şanlıurfa’da da özellikle bunu feminist bir düşünce ile söylemiyorum ama kadın haklarının, kız çocuklarının bu kadar örselendiği bir coğrafyada tepki olarak kadın haklarının savunucusu olmam bir tesadüf değildir” dedi.

SİYASET BENİM İÇİN, İNSANLARA YARDIM ELİ UZATMAK İÇİN BİR ARAÇ
Siyaseti insanlara ulaşmak, onlara yardım eli uzatmak için bir araç olarak gördüğünün altını çizen başkan Çetiner, şöyle konuştu:
“Siyaseti tamamen bir araç olarak görüyorum. İnsanlara yardım etmek için, değişimin bir parçası olmak için bir araç olarak görüyorum. Siyaset benim için sadece bir araç. İyilik yolunda bir araç. Şanlıurfa da aslında sosyo ekonomik problemler çokça fazla. İnsanlar geçim derdi ile uğraşıyorlar. Ne yazık ki partimize de bir önyargı söz konusu idi. Fakat bir bu ön yargıyı kırmaya başladık diyebilirim. Fizyolojik ihtiyaçlarını karşılamamış bireylere siyaseti anlatmak yerine ortak paydalarımızdan giderek onları bize anlatmaya çalışıyoruz. İdeolojik siyaset değil, daha anlamaya empatiye belki de sempatiye yönelik bir anlayış gerçekleştiriyoruz. Bu anlayış doğrultusunda da onlara maddi ve manevi elimizden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyoruz. Önyargının kaynağı korkulardır. Korku da bilinmeyene karşı oluşur. Biz kendimizi bilinir, tanınır hale getirirsek o insanlar bizden korkmazlar. Tam tersi bizi tanırlar ve buna bağışıklık kazanarak belki de bizden biri olurlar. “ifadelerine yer verdi.